Bericht

In de nieuwe 'Onze Wereld' wordt het project 'De Kracht van Afrika' aangekondigd, een TV-serie en live gesprekken gedurende de maand Mei. 

Op 6 mei 2008 staat de Nigeriaanse filmindustrie centraal. In 'Onze Wereld' staat tevens een kort interview in met de succesvolle regisseur 'Jeta Amata'. Dit artikel kan ik online (nog) niet vinden. De volgende afleveringen gaan over de modeindustrie in Senegal, Topsport in Afrika (Afrikacup) en over de opbloeiende economie van Zuid- Afrika. 

Onderaan een aankondiging en een samenvatting van het Nigeriaanse aandeel.

Bron: http://www.ikonrtv.nl/uitzending.aspx?lIntType=2&lIntEntityId=273

Op deze site kan je doorlinken naar diverse deelonderwerpen én kan je evt kaarten reserveren voor het gesprek. Jammer dat Amsterdam voor ons op een dinsdagavond een beetje te ver weg is.

Margriet

---------------------------------

IKON en NCDO starten multimedia-project ‘De Kracht van Afrika’
Afrika wordt vaak gezien als een continent waar honger, armoede, oorlog en hiv/aids overheersen. Om dit eenzijdige beeld te doorbreken, starten IKON en NCDO in samenwerking drie andere organisaties in mei 2008 het multimedia-project ‘De kracht van Afrika’. In tv-reportages en een serie gesprekken met toonaangevende Afrikanen belichten zij de andere kant van Afrika: een continent waar mensen hun lot in eigen handen nemen, geloven in eigen kunnen en vanuit Afrikaanse oplossingen werken aan een betere toekomst. Thema’s die centraal staan zijn: de filmindustrie in Nigeria, mode in Senegal, topsport in Afrika en het succes van Zuid-Afrikaanse tradities in de moderne zakenwereld.

Tv-serie ‘Paul Rosenmöller en… De Kracht van Afrika’
In een vierdelige tv-serie reist IKON-presentator Paul Rosenmöller naar Nigeria, Senegal, Ghana en Zuid-Afrika, op zoek naar Afrikaanse succesverhalen. Zo ontmoet hij filmmakers en acteurs in de booming filmindustrie van Nigeria en volgt hij kleermakers, wevers en ontwerpsters in de succesvolle - door vrouwen gedomineerde - modesector in Senegal. Tegen de achtergrond van het grootste voetbaltoernooi van het continent, De Africa Cup of Nations, praat hij met Afrikaanse voetbal-prominenten over de kracht van sport in Afrika. In Zuid-Afrika gaat hij in gesprek met een ambitieuze generatie jonge, zwarte mensen die carrière willen maken én sociale veranderingen willen doorvoeren.

Nederland 2 (21.25 -22.00 uur):
6 mei - Afl 1 De filmindustrie van Nigeria   zie beschrijving onderaan

    Herhaling: TV Ned 2 - ma 12 mei 9.40 uur

13 mei - Afl 2 Mode in Senegal

20 mei - Afl 3 Topsport in Afrika

27 mei -Afl 4 Zuid-Afrika, een nieuwe generatie

Gesprekken met succesvolle, toonaangevende Afrikaanse doeners
In een vierdelige reeks gesprekken wordt een succesvolle Afrikaan geïnterviewd door een bekende Nederlandse vakgenoot. Aan de hand van - door de Afrikaan geselecteerde - beeld- en muziekfragmenten leidt de Afrikaanse doener het thema van de avond in en praat hij met de interviewer over zijn voorbeelden, inspiratiebronnen en bevlogenheid.

Felix Meritis, Amsterdam (19.30-21.00 uur):
6 mei - Belinda van de Graaf in gesprek met de Nigeriaanse filmmaker Tunde Kelani  zie onderaan

13 mei - Nederlandse vakgenoot in gesprek met de Senegalese modeontwerpster Diouma Diakhate

20 mei - Mari Carmen Oudendijk in gesprek met sportverslaggever Thomas Kwenaite

27 mei - Harry Starren in gesprek met managementgoeroe Lovemore Mbigi

------------------------------------------------

TV:

6 mei - Afl 1 De filmindustrie van Nigeria   :

NOLLYWOOD: de ‘kpa kpa kpa’ cinema uit Lagos
De filmindustrie in Nigeria is ‘booming business’ en heeft een belangrijke, positieve invloed op de economie van Nigeria. Zo’n 200.000 duizend mensen werken bij de film, de meeste in Lagos, hét centrum van de filmindustrie. Na Hollywood en het Indiase Bollywood, is de Nigeriaanse filmindustrie inmiddels de grootste ter wereld. Nergens ter wereld verschijnen zoveel nieuwe films, gemiddeld zo’n drie per dag!

Films met titels als Emotional Crack, Deadly Desire en Blind Obsession worden massaal bekeken. Niet alleen in Nigeria, ook in andere Afrikaanse landen en buiten het continent zijn de films populair. Het Afrikaanse publiek voelt zich aangesproken door de typisch Afrikaanse thema’s en kijkt liever naar een ‘Nollywood-film’ dan naar Westerse films.

Paul Rosenmöller spreekt onder andere met regisseur Tunde Kelani, een van de pioniers in de filmindustrie, en ontmoet de nieuwe lichting filmmakers en acteurs op een van de filmscholen in Nigeria.

Lagos is dé filmstad van Afrika geworden. Van Tanzania tot Sierra Leone en van Tunesië tot Zuid-Afrika zijn de Nigeriaanse films populairder dan Tom Cruise, Julia Roberts of de zoete filmhelden uit India. En zelfs de Afrikaanse diaspora in Europa, Azië en Amerika is verslaafd aan ‘Nollywood’. Tot in Suriname kijkt men massaal naar de dvd’s die in Lagos worden geproduceerd. Geen wonder dat – in aantal uitgebrachte films per jaar – Nollywood de op twee na grootste filmindustrie ter wereld is.
‘Kpa kpa kpa’ – ‘vlug vlug vlug’ – zo karakteriseert de jonge Nigeriaanse cineast Jeta Amata de filmindustrie in zijn land. Een film maken in Nigeria hoeft niet meer dan vijf tot tienduizend dollar te kosten en de productietijd is vaak niet langer dan een paar weken. De techniek is echter vaak belabberd, de dialogen zijn langdradig en de montage hapert. Maar de dynamiek druipt er af.

“Nigeriaanse films passen veel beter bij de Afrikaanse cultuur”, zegt Tunde Kelani, één van de belangrijkste Nigeriaanse regisseurs. “Afrikanen houden van films met een morele boodschap. De mensen willen uiteindelijk een reden zien waarom ze vermaakt worden; een wijze les. De Nigeriaanse films passen in de Afrikaanse orale traditie. Wij zijn de moderne variant van de verhalen die vroeger door de ouderen op het dorpsplein werden verteld.”

Nollywood is ook een economisch succesverhaal. De cijfers zijn indrukwekkend. In Nollywood werken naar schatting 360.000 mensen. Er zijn 40.000 acteurs, ruim 6.000 producenten. Dat zijn allemaal mensen die niks anders doen dan films maken. Juist door het economische succes zijn er ook steeds meer partijen die bereid zijn in Nollywood te investeren. Vooral lokale banken zijn tegenwoordig actief in de filmbranche. “Dat betekent dat wij met steeds hogere budgetten kunnen gaan werken”, zegt Kelani. “Ook op technisch gebied kunnen wij daarmee binnenkort de kloof met andere landen dichten.”

-------------------------------------------- 

Gesprek: in Felix Meritis - di 6 mei 2008 19.30-21.00 uur
Belinda van de Graaf in gesprek met de Nigeriaanse filmmaker Tunde Kelani

De Nigeriaanse filmindustrie is na Hollywood en het Indiase Bollywood de grootste ter wereld. Nollywood is ‘booming business’ en heeft een belangrijke invloed op de economie van Nigeria.

De techniek is niet altijd optimaal, de dialogen zijn in onze ogen wellicht langdradig, maar de dynamiek druipt er af. Tunde Kelani (Lagos 1948) is één van de grand old men van de Nigeriaanse cinema. Aan de hand van door Kelani uitgekozen beeld- en geluidsfragmenten gaat Belinda van de Graaf, filmrecensent bij Trouw, in gesprek met hem over de filmindustrie in Nigeria en over zijn inspiratiebronnen en daadkracht.

Aansluitend, vanaf 21.30 uur, kunt u kijken naar de meest recente film van Tunde Kelani: ‘The Narrow Path’.

Voertaal van deze avond is Engels.

Locatie en Reservering:
Felix Meritis, Keizersgracht 324 te Amsterdam. Reserveren kan online of via tel 020-6231311 (ma - vr 10u tot 19u / aanvang laatste voorstelling).

Toegangsprijs: 5 euro ( 1 euro reserveringskosten). Kaarten kunnen opgehaald worden tot één uur voor aanvang.

Er zijn weinig plekken in Afrika waar zich zo duidelijk een moderne muzikale stijl heeft ontwikkeld als in Nigeria in de zeventiger jaren. Veel van die stijl komt duidelijk naar voren door de muziek van Nigeria's grootheid Fela Kuti, de zogenaamde Afrobeat, of door de Juju van held King Sunny Adé, maar nog veel meer lijkt min of meer vergeten en verstoft in de tijd. Soundway Records ging op zoek naar die oude platen en stofte ze af. De muziek verdient het, zo bewijst Nigeria Special.
Was het een opleving van positivisme, een hervinding van een soort van 'nationale identiteit'? Hoe we het ook mogen noemen, feit is dat er na een verscheurende burgeroorlog in Nigeria van 1967 tot 1970 een gouden muzikale periode aanbrak die zijn sporen tot op de dag van vandaag nalaat. Deze tragische periode, waarbij tienduizenden mensen door geweld en honger omkwamen, lijkt te zijn afgesloten door het herstellen van een nationale identiteit. En muziek speelde daarbij een belangrijke rol.

Igbo, Edo, Kalabari, het zijn bevolkingsgroepen die stuk voor stuk zwaar hebben geleden, maar allemaal hun eigen inbreng hadden in het muzikale wij-gevoel. Dat horen we ook goed op deze verzamelaar. Verschillende stijlen, maar toch is er iets dat ze allemaal bind.

Jazz-funk en Afro-soul zijn slechts vage en te algemene beschrijvingen van deze vele muzikale stijlen. Daarbij heeft men zich ook laten beïnvloeden door westerse stijlen als rock en soul. Maar eigenlijk ging het niet om Nigeria alleen, want ook in de omringende landen was een muzikale revolutie gaande. Denk aan de makossa in Kameroen, Ghanese highlife en de funky geluiden van bands als Polyrhythmo uit Benin.

Een veel gehoord thema in de muziek uit die periode is het feit dat het Nigeriaanse regime in de zeventiger jaren onderwijs voor iedereen gratis maakte. Het leek het einde van een roerige periode en een reden om ondanks de ellende van een aantal jaren eerder weer vertrouwen te krijgen in de toekomst van de complexe samenleving die Nigeria is.

Ook één van Nigeria's grootste muzikanten Prince Nico Mbarga zong over dit onderwerpen. Men was zich bewust van het feit dat men door muziek een boodschap kon overbrengen aan een groot publiek. Mbarga's plaat Aki Special ging maar liefst dertien miljoen keer over de toonbank in West-Afrika. En in de zomer van 1980 was het bekende Sweet Mother nog steeds dé dansplaat in toonaangevende dansgelegenheden in Afrika, maar ook in Europa. Om maar even de populariteit van het genre aan te geven...

Zijn muziek heeft veel invloeden van zowel inheemse als westerse muziekstijlen. Zo herkennen wij naast de Panco-dansritmes Congolese gitaarritmes en reggae-basritmes. Na het succes van Sweet Mother stelde Prince Nico een pan-Afrikaanse band samen waarin hij onder andere Tabu Ley Rochereau, Commander Obey en Sunny Adé – de grote sterren van de jaren zeventig en tachtig - eerde. Prince Nico overleed op 24 juni 1997. Zijn muziek blijft echter onsterfelijk.

Het engelse label Soundway Records is flink aan het graven geweest in het muzikale verleden van Nigeria in de zeventiger jaren. Baas en samensteller Miles Cleret is bijna vijf jaar bezig geweest om op zoek te gaan naar deze tracks. Hij vond zoveel materiaal in studio's en op markten, dat het meer dan één cd is geworden. En wat dit dubbelalbum nog interessanter maakt is het feit dat het hier om tracks gaat die nog niet eerder op cd zijn uitgebracht. Het betreft dus uniek materiaal, maar het is in geen geval compleet. Het is meer een snapshot van wat ooit op de markt verscheen en sindsdien lijkt te zijn verdwenen...

Binnenkort brengt het label nog een paar andere cd's op de markt, Nigeria Disco Funk en Nigeria Rock, een soort spinoffs van Nigeria Special. En zoals het funky muziek uit de jaren zeventig betaamd, zijn deze cd's ook verschenen op vinyl...

Suffering and Smiling van Dan Ollman is een mooi, indringend filmportret van Femi Kuti en via hem van zijn vader Fela Kuti.

Van de IDFA-website:

Suffering and Smiling
Dan Ollman

Sinds de onafhankelijkheid in 1960 zijn de armoede en corruptie in Nigeria alleen maar toegenomen. Fela Anikulapo Kuti was een zanger en politiek activist die met zijn beroemde Afrobeat alle misstanden rechtstreeks aan de kaak stelde. Nadat in 1956 olie was ontdekt stroomden multinationals het land binnen op zoek naar de grootste oliebron van Afrika. De landbouw, basis voor het economische evenwicht in Nigeria, werd verwoest door de olievelden. Tegenwoordig wordt er alleen nog bier geproduceerd; de rest moet duur geïmporteerd worden. Suffering and Smiling portretteert het leven van Fela Anikulapo Kuti als voorvechter van de rechten van de gewone bevolking en laat zien hoe zijn even strijdvaardige zoon Femi hem is opgevolgd.

VS, Nigeria, 2006
kleur, video, 1 uur
Regie: Dan Ollman
Produktie: Kate Noble & Chris Smith voor Bluemark Productions
Photography: Osuji Azuka; Dan Ollman
Editing: Dan Ollman; Chris Smith
Music: Femi Kuti; Fela Kuti